تبليغاتX

بسم الله الرحمن الرحيم اللهم كن لوليك الحجة بن الحسن صلواتك عليه و علي آبائه في هذه السّاعة و في كلّ ساعة ولياً و حافظاً و قائداً و ناصراً و دليلاً و عيناً حتي تسكنه ارضك طوعاً و تمتعه فيها طويلاً برحمتك يا ارحم الراحمين

منتظران و عاشقان مهدی
خانه دل عاشقان | آرشیو | تماس با منتظران عاشق
بررسى توقيع امام مهدى«عليه‏السّلام»
با رجوع به دوران 69 ساله غيبت صغرى و پس از اينكه حضرت امام مهدى«عليه‏السّلام» طبق امر و اراده‏ى الهى ارتباط مستقيم خويش را با شيعيان قطع كردند، بهترين راه ارتباط (ارتباط ظاهرى) با مردم به واسطه‏ى نوّاب اربعه و سفيرانى بود كه از جانب امام مهدى«عليه‏السّلام» تعيين شده و وظيفه‏ى ارتباط بين امام«عليه‏السّلام» و عموم شيعيان را ايفا مى‏كردند؛ بدين معنا كه تنها آن چهار نايب خاص از محل زندگى آن حضرت اطلاع داشتند و مستقيماً با حضرت در ارتباط بودند و حوائج مردم را به محضر امام«عليه‏السّلام» عرضه داشته ، جواب دريافت مى‏داشتند. اين طريق ارتباط تا يك هفته قبل از آغاز غيبت كبرى ادامه داشت؛ در اين هنگام امام نامه‏اى (توقيعى) به آخرين نائب خاص خويش، على‏بن‏محمد سَمُرى مرقوم كرده، در آن فرمودند: فانك ميت بينك و بين ستة ايام و... لاتوص الى احد فيقوم مقامك بعد وفاتك، فقد وقعت الغيبةالتامة تو پس از شش روز وفات خواهى كرد و... پس از وفات در باره‏ى نيابت خاصه وصيت نكن، حقيقتاً پس از شش روز غيبت تامه (كبرى) واقع خواهد شد.

همچنين آن حضرت«عليه‏السّلام» به مطلب مهم ديگرى نيز اشاره فرمودند و آن كه طبق فرمايش آن حضرت«عليه‏السّلام»، ارتباطى كه قبل از غيبت كبرى وجود داشته است، ديگر در دوران غيبت كبرى وجود نخواهد داشت ؛ در توقيع شريف آمده است: سيأتى الى شيعتى من يدعى المشاهده، ألا فمن ادعى المشاهده قبل خروج السفيانى و الصّيحة، فهو كاذبٌ مفتر(1) بزودى برخى از شيعيان مدعى مشاهده ما را مى‏كنند ؛ آگاه باش! اگر كسى كه ادعاى مشاهده، قبل از خروج سفيانى و صيحه‏ى (آسمانى) را نمايد، پس او دروغگو و افترازننده است. مسئله‏ى مهم ديگر در اين توقيع آن است كه منظور از مشاهده چه نوع مشاهده‏اى است؟ آيا منظور مطلق مشاهده است ؛ يعنى هر مشاهده‏اى ،از جمله مشاهده در عالم خواب، مشاهده، مكاشفه و رؤيت آن حضرت در بيدارى را شامل مى‏شود يا منظور امام مهدى«عليه‏السّلام» در توقيع، مشاهده‏ى خاصى بوده است؟ در اين مقام به بيان مطالبى هر چند مختصر در اين باره مى‏پردازيم. منظور از مشاهده، در توقيع با بررسى اين توقيع شريف و با توجه به سيره و نظر علماى مختلف پيرامون آن و تشرفاتى كه تاكنون حاصل شده و علما آنها را تكذيب نفرموده‏اند، به اين نتيجه خواهيم رسيد كه اين مشاهده‏اى كه مدعى آن را بايد تكذيب نمود، همان ادعاى نيابت خاصه است نه مطلق مشاهده. بحث ادبى توقيع 1- بحث ادبى توقيع اگر به توقيع شريف و لفظ المشاهدة كه در آن به كار رفته، از ديدگاه ادبى نظر كنيم، خواهيم دريافت كه منظور از مشاهده، نيابت خاصه بوده است نه مطلق ديدار و ملاقات با امام‏عصر«عليه‏السّلام». براى بيان مطلب، به استدلال ادبى مرحوم آيت‏الله حائرى يزدى (ره)، مؤسس حوزه‏ى علميه قم، پيرامون لفظ المشاهدة اكتفا مى‏نماييم. ايشان در باره‏ى جمله‏ى سيأتى من شيعتى من يدعى المشاهدة مى‏فرمايند: لفظ مشاهده با الف‏ولام ذكر شده كه دلالت دارد بر اينكه مشاهده‏ى خاصى منظور حضرت«عليه‏السّلام» است نه مطلق مشاهده؛ زيرا اگر مطلق مشاهده منظور بود،الف و لام لازم نبود و حضرت ميفرمودند: من ادّعى مشاهدتى فهو كاذبٌ مفتر؛ يعنى هر كس، مشاهده (هر مشاهده‏ى) مرا ادعا كند، كاذب و مفتر خواهد بود. لازم به توضيح است كه الف‏ولام در المشاهدة، يا الف‏ولام عهد ذكرى و يا الف‏ولام عهد ذهنى است ؛ اما عهد ذكرى بودن الف‏ولام وجهى ندارد؛ زيرا قبلاً ذكرى از مشاهده نشده بود. پس منحصراً بايد الف‏ولام عهد ذهنى باشد كه در اين صورت مشاهده‏اى كه در طول دوران غيبت صغرى راجع به نوّاب اربعه در ذهن مردم بوده، و همراه با ادعاى نيابت خاصه بود، نفى شده است.(2) با توجه به اين بحث ادبى ، منظور امام زمان«عليه‏السّلام» از اين سخن كه فرمود هر كس ادعا نمود كه من را مشاهده كرده، او را تكذيب كنيد، همان مشاهده‏اى است كه نوّاب خاص امام مهدى«عليه‏السّلام» با ايشان داشته‏اند، نه اينكه در عصر غيبت هيچ فردى نمى‏تواند حضرت را ملاقات و ديدار نمايد؛ و مشاهده، به معناى ديدار و ملاقاتى نيست كه بسيارى از نيك‏بختان توفيق آن را پيدا نموده‏اند، بلكه به معناى نيابت خاص است. سيره علماء 2- سيره علما دليل ديگرى كه مى‏توان براى اثبات معناى واقعى مشاهده در توقيع ارائه داد، سيره علما پيرامون اين توقيع است. اگر به بررسى زمان غيبت كبرى از ابتدا تا كنون بپردازيم، خواهيم ديد كه علماى ربانى، اشخاصى را كذاب و دروغگو معرفى نموده‏اند و به آنها به شدت تاخته‏اند. اين‏گونه موضع‏گيرى بدين دليل بود كه آنان (شلمغانى، منصور حلّاج و...) مدعى نيابت خاصه بوده‏اند، نه مدعى مشاهده و ملاقات آن حضرت. در اين باره، خوانندگان گرامى مى‏توانند به جلد 13 بحار، «مهدى موعود(عج)، باب مدعيان نيابت خاصه» رجوع كنند. نكته‏ى در خور توجه اين است كه علمايى كه مدعيان دروغين نيابت خاصه را تكذيب و مطرود نموده‏اند، خود چندين بار با اذن امام زمان«عليه‏السّلام» خدمت حضرتش مشرف شده و با ايشان ديدار كرده‏اند و يا در كتاب‏هاى خويش، تشرفات بسيارى را نقل نموده‏اند كه همين بيان تشرفات، نشانگر قبول اين تشرفات از جانب آنان است. بيان علماء پيرامون مشاهده مذكور در توقيع 3- بيان علما در باره‏ى مشاهده‏ى مذكور در توقيع اگر به كلام برخى از علما نيز رجوع نماييم، خواهيم ديد كه آنان براى واژه‏ى مشاهده در اين توقيع معناى نيابت خاصه را بيان فرموده‏اند، نه ديدار امام عصر«عليه‏السّلام» در عصر غيبت كبرى. مرحوم مجلسى (ره) در كتاب بحارالانوار پيرامون اين نوع مشاهده مى‏فرمايد: محمول على من يدعى المشاهدة مع النيابة و ايصال الاخبار من جانبه(ع) الى الشيعة مثل السفراء لئلا ينافى الاخبار التى مضت و ستأتى فى من رآه(ع) والله يعلم. منظور از مدعى مشاهده در توقيع، كسانى هستند كه ديدار خود با حضرت را به همراه نيابت وى و پيام‏رسانى از جانب امام«عليه‏السّلام» به شيعه معرفى مى‏كنند، همان‏گونه كه سفيران حضرت چنين سمتى داشته‏اند. اين بيان از اين جهت است كه بين توقيع شريف با گزارش‏هاى گذشته و آنچه كه (پيرامون سرگذشت كسانى كه امام«عليه‏السّلام» را ديده و به فيض حضورش رسيده‏اند) خاطرنشان مى‏گردد، منافاتى نباشد.(3) مؤلف كتاب شريف كلمة الامام المهدى(عج) مى‏گويد: والمقصود ادعاء المشاهده كالنواب الاربعه اى المشاهدةالدّائمة و الاتصال المستمر(4). مقصود از ادعا مشاهده (در توقيع)، مشاهده به مانند نوّاب اربعه مى‏باشد، يعنى مشاهده‏ى دائمى و اتصال مستمر. خلاصه پس: با توجه به مطالب فوق و با توجه به فرمايش امام زمان«عليه‏السّلام» كه فرمودند بعد از خود به ديگرى وصيت و توصيه‏ى نيابت را نكن(5) ، مقصود از مشاهده در اين توقيع شريف، همان ادعاى نيابت خاصه است و اگر كسى مدعى چنين ارتباط و مشاهده‏اى شد، دروغگو و افترازننده است. پی نوشتها : 1) احتجاج / 2 / 556 - كمال الدين / 512. 2) جلوه‏هاى پنهانى امام عصر (ع) ؛ محمد حسين‏پور ص 134 به نقل از حضرت آيت الله حائرى يزدى (ره) مؤسس حوزه علميه قم با اندكى تغيير. 3) بحارالانوار / 52ى / 151. 4) كلمة الامام المهدى (عج) / 213. 5) و لاتوص الى احد فيقوم مقامك بعد وفاتك. "
|+| نوشته شده توسط منتظر در جمعه ششم بهمن 1385 و ساعت 10:32 | 
Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar